Мужской венгерский костюм 16-17 вв.

Средневековый костюм народов Средней Азии, Персии, Золотой Орды и Малой Азии
Аватара пользователя
velizariy
Site Admin
Сообщения: 10510
Зарегистрирован: 17 окт 2007, 00:22
Ваши интересы в истории: От Антики до Первой Мировой.
Чем вам интересен форум: Админ я тут, вот и админю. :)
Откуда: Киев
Благодарил (а): 48 раз
Поблагодарили: 47 раз
Контактная информация:

Мужской венгерский костюм 16-17 вв.

Сообщение velizariy » 31 июл 2016, 00:05

Резервная копия фотографий: https://photos.app.goo.gl/gkq42L0iHBBPEOqo1


Hottó Éva. DEKONSTRUKCIÓ ÉS REKONSTRUKCIÓ
http://doktori.nyme.hu/454/19/HottoE_DOI.pdf

Большая база венгерского костюма - https://sites.google.com/site/hagyomany ... pi-viselet
"Знание — столь драгоценная вещь, что его не зазорно добывать из любого источника".
Фома Аквинский
"Чудеса и диковины! Передай дальше!"
Рэй Брэдбери
Аватара пользователя
velizariy
Site Admin
Сообщения: 10510
Зарегистрирован: 17 окт 2007, 00:22
Ваши интересы в истории: От Антики до Первой Мировой.
Чем вам интересен форум: Админ я тут, вот и админю. :)
Откуда: Киев
Благодарил (а): 48 раз
Поблагодарили: 47 раз
Контактная информация:

Разное по 16-17 в.

Сообщение velizariy » 17 авг 2016, 22:23

Еще пара венгерских статей
V. Ember Mária: XVI–XVII. századi ruhadarabok a sárospataki kriptákból
http://library.hungaricana.hu/en/view/F ... 2&layout=s

TOMPOS Lilla: A dolmányszabás módosulása a 16. századtól a 18. századig - доломаны с раскроями
http://library.hungaricana.hu/en/view/A ... 2&layout=s

Lilla TOMPOS: „... Száztíz szál sinor húsz gombra."
http://library.hungaricana.hu/en/view/A ... 2&layout=s

Tompos Lilla: Az Eszterházy kincstár két 16. századi mentéje
http://library.hungaricana.hu/en/view/F ... 0&layout=s

Tompos Lilla: Főúri öltözetek az Esterházy-kincstárból - kiállítás az Iparművészeti Múzeumban
http://library.hungaricana.hu/en/view/F ... 0&layout=s

Lilla ERDEI T.: Metallic Thread Lace Ornaments on the Textiles of the Esterházy Treasury
http://library.hungaricana.hu/en/view/A ... 6&layout=s

Márta JÁRÓ: On the History of a 17th Century Noblemans' Dolman and Mantle, based on the Manufacturing Techniques of the Ornamental Metal Threads. Or de Milan, Or de Lyon and Silver of Clay Ornamentations on a ceremonial Costume from the Esterházy Treasury
http://library.hungaricana.hu/en/view/A ... 7&layout=s

E. NAGY Katalin: „... elegyesen kötött öreg száras gomb" a 17. század második feléből
http://library.hungaricana.hu/en/view/A ... 6&layout=s

17. századi, gazdagon díszített női körgallér restaurálása
http://library.hungaricana.hu/en/view/M ... 0&layout=s

https://library.hungaricana.hu/en/view/ ... 6&layout=s

https://library.hungaricana.hu/en/view/ ... 0&layout=s

https://library.hungaricana.hu/en/view/ ... 6&layout=s

Pintye Gábor
A Lónyay-kripta elfeledett leletei Új- és legújabb kori temetkezési szokások nyomában
http://epa.oszk.hu/03300/03347/00002/pd ... 39-047.pdf
"Знание — столь драгоценная вещь, что его не зазорно добывать из любого источника".
Фома Аквинский
"Чудеса и диковины! Передай дальше!"
Рэй Брэдбери
Аватара пользователя
velizariy
Site Admin
Сообщения: 10510
Зарегистрирован: 17 окт 2007, 00:22
Ваши интересы в истории: От Антики до Первой Мировой.
Чем вам интересен форум: Админ я тут, вот и админю. :)
Откуда: Киев
Благодарил (а): 48 раз
Поблагодарили: 47 раз
Контактная информация:

Жупаны и кунтуши 16-17 в.

Сообщение velizariy » 07 янв 2018, 18:14

http://www.konkursmoda.wilanow-palac.pl ... 53&lang=PL
http://cyfrowe.mnw.art.pl/dmuseion/docmetadata?id=29668
http://www.kismeta.com/diGrasse/patterns.htm

Żupan z kolekcji Antoniego Strzałeckiego
szt2793(2).jpg
KONKURS_UBIORY_NA_DWORZE_KROLA_JANA_III-Żupan_z_włosk.jpg
KONKURS_UBIORY_NA_DWORZE_KROLA_JANA_III-Żupan_z_włosk2.jpg
KONKURS_UBIORY_NA_DWORZE_KROLA_JANA_III-Żupan_z_włosk3.jpg
Do najciekawszych i dobrze zachowanych ubiorów należy pochodzący ze zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie żupan z kolekcji Antoniego Strzałeckiego, opisany jako pierwszy w katalogu Beaty Biedrońskiej-Słotowej.
Żupan, wraz z różnymi akcesoriami polskiego XVII–wiecznego oręża, stanowił fragment swego rodzaju stałej ekspozycji w domu kolekcjonera. Mimo iż zachowały się fotografie i relacje o historii wielu obiektów z kolekcji, nieznane jest dokładne jego pochodzenie.
Ubiór, mimo zmian dokonanych przez Strzałeckiego – rekonstrukcji podszewki, zachował wiele cech ubioru spodniego w typie żupana noszonego w Polsce w XVII wieku. Uszyty jest z czerwonego adamaszku w motywy geometryczne przypominające romby. Ta jedwabna tkanina jest prawdopodobnie pochodzenia włoskiego. W tym okresie modne były jedwabie o wzorach drobnych kwiatowych gałązek w lekkim pochyleniu, jak i w tzw. karpią łuskę a scaglie, o czym wspominają ówczesne inwentarze towarów włoskich kupców działających w Polsce.
Żupan do tali jest lekko pasowany, a niżej poszerzony, podobnie jak kaftany noszone na Bliskim Wschodzie. Plecy krojone są z całej szerokości brytu, która wynosi ok. 60 cm, i nie mają podkroju pasującego w talii ani do wszycia rękawów. Poły wykrojone są ze skosu tkaniny, przez co z przodu zachodzą na siebie na dole. Warto zwrócić uwagę, że to właśnie w połach z przodu znajduje się niewielkie wcięcie na wysokości w talii, które w pewnym sensie pasuje, tj. zbliża ubiór do ciała. Po bokach są odszyte rozcięcia na wpuszczane kieszenie. Rękawy wszyto bez podkroju, za to z klinami uzupełniającymi wykrój pachy, są one zakończone charakterystycznymi mankietami, pokrywającymi wierzch nadgarstka tzw. psim uchem. Takie zakończenie rękawów w tym czasie występowało także w węgierskich dolmanach oraz w męskich i kobiecych kaftanach tureckich. W ubiorach wojskowych stanowiło ochronę rąk dla sięgających wierzchu dłoni karwaszy4. Oryginalna, niestety nie zachowała się, podszewka była z niebieskoturkusowej tafty. Wymieniona została na czerwony atłas i ozdobiono aplikacjami w formie lilii w narożach pół. Aplikacje wykonano z XVII–wiecznego niebieskoturkusowego adamaszku we wzory kwiatowe. Motywy aplikacji okonturowano wąskim jedwabno-złotym galonem.
Ubiór uszyty z jedwabnego adamaszku włoskiego, w kolorze karmazynowym, o wzorze określanym jako "a bison" - w łódki (mozaika z motywów rombów). Sięgający tuż za kolana, lekko pasowany do tali, a od tali poszerzony po bokach przez kliny. Krój pleców prosty, z całej szerokości brytu, z lekkim podkrojem szyi, a poniżej wysokości rękawów poszerzony przez kliny. Rękawy bez podkroju, wszyte prosto z klinami uzupełniającymi wykrój pachy. Mankiety rękawów zakończone wypustkami (tzw. psim uchem). Rozcięcia przy mankietach zapinane na haftki. Prawa poła od góry i dołu krojona po linii łuku a na wysokości talii lekko wcięta, zachodzi na lewą. W połach z boku „odszyte” rozcięcia na wpuszczane kieszenie. Kołnierz stojący, wyższy z tyłu. Przód zapinany na rząd guzów (17 szt.) z "dmuchanej" i trybowanej złotej blachy. Podszewka z czerwonego jedwabnego atłasu wymieniona przy ostatniej konserwacji. Poprzednia była rekonstruowana przez kolekcjonera na co wskazywały szwy maszynowe i aplikacje w formie lilii z wzorzystego czerwonego i niebieskiego adamaszku nawiązujące do zdobień ubiorów bałkańskich. Ten najstarszy z zachowanych w Polsce żupanów, w pewnych elementach kroju przypomina kaftan – entari. Podobne są zachodzące na siebie poły i plecy poszerzone na wysokości bioder przez trójkątne kliny. Zakrywające dłonie mankiety rękawów w formie psiego ucha spotykane są w XVII i XVIII wieku zarówno w męskim jak i kobiecym ubiorze tureckim. [Ewa Orlińska-Mianowska]
"Знание — столь драгоценная вещь, что его не зазорно добывать из любого источника".
Фома Аквинский
"Чудеса и диковины! Передай дальше!"
Рэй Брэдбери
Аватара пользователя
velizariy
Site Admin
Сообщения: 10510
Зарегистрирован: 17 окт 2007, 00:22
Ваши интересы в истории: От Антики до Первой Мировой.
Чем вам интересен форум: Админ я тут, вот и админю. :)
Откуда: Киев
Благодарил (а): 48 раз
Поблагодарили: 47 раз
Контактная информация:

Жупаны и кунтуши 16-17 в.

Сообщение velizariy » 07 янв 2018, 19:54

http://www.konkursmoda.wilanow-palac.pl ... 38&lang=PL
Детали кроя.
Ubiory polskie zachowały się w kolekcjach muzealnych w liczniejszych reprezentacjach. Najbardziej interesujące zostały opisane na stronie konkursu. Jednak tylko nieliczne były dokładnie badane pod względem kroju i konstrukcji. Poza zbiorami polskimi dokumentację taką ma kaftan Sobieskiego z kolekcji Muzeum Sztuk Dekoracyjnych w Budapeszcie i kontusz z Muzeum Livrustkammaren w Sztokholmie. Jednym z ciekawszych przykładów, stosunkowo dobrze zachowanych, jest znajdujący się w kolekcji MNW żupan z czerwonego adamaszku o drobnym geometrycznym deseniu, datowany na początek XVII wieku.

KONKURS_UBIORY_NA_DWORZE_KROLA_JANA_III-odrys_wykroju_Å.jpg

Żupan z kolekcji Antoniego Strzałeckiego 1.poł. XVII w., Muzeum Narodowe w Warszawie Wymiary żupana: przody ‒ prawy dł. 94 cm (przed skróceniem ok. 107 cm), lewy – dł. 90,5 cm (przed skróceniem 99 cm), szerokość główki rękawa prawego 13‒13,5 cm, lewego 13‒13,5 cm. Długość pleców 99 cm, szerokość 52‒48 cm. Rękawy: długość 58–60 cm, szerokość 39 cm.
Forma kroju tego ubioru została dosyć dobrze zbadana dzięki niedawnej konserwacji, wykonanej w pracowni MNW. Demontaż pokazał wiele szczegółów dotyczących sposobu krojenia i zszywania poszczególnych elementów.
Żupan jest niezbyt długi, sięga nieco za kolana. Po rozpruciu i odpruciu podszewki okazało się, że linia dołu jest nieregularna, co wskazuje, że niegdyś mógł być dłuższy. Żupan jest lekko dopasowany, a od talii poszerzony przez podwójne trójkątne kliny, wszyte na dole pół. Większy klin poszerza dół, mniejszy, wszyty do niego przylegle nieco powyżej i odwrotnie ‒ podstawą ku górze, tworzy na wysokości talii z boku ponad przecięciem kieszeni łukowate wybrzuszenie. Takie dziwne poszerzenie w talii jest charakterystyczne dla kaftanów tureckich oraz wzorowanych na nich siedemnastowiecznych ubiorów węgierskich. Przy czym w tych ostatnich, podobnie jak w zachowanym kaftanie należącym do Jana III Sobieskiego z kolekcji Esterhazych, taki efekt wynika z konstrukcji poły.



Przy zapięciu krojona jest ona ze skosu i uzupełniona prostym klinem. Tym samym ta forma kroju kaftana jest bardziej zbliżona do kroju kaftanów tureckich. Innym podobieństwem ubioru wiązanego z osobą Sobieskiego jest jego bawełniane przepikowane podszycie, występujące zwłaszcza w kaftanach bojowych typu tegiłaja.
Znajdujące się na wysokości bioder poszerzenie nie zostało przedstawione na portretach i ‒ poza jednym ‒ nie ma go w innych zachowanych żupanach z tego czasu.
Ważnym elementem kroju, który przyjmuje się za znak rozpoznawczy żupana, jest wykrój pleców. Mają one formę stojącego prostokąta o szerokości równej szerokości brytu tkaniny (bryt wraz z brzegami warsztatowymi mógł mieć szerokość około 55 cm). Co ciekawe, nie mają także podkroju, który zwykle stosuje się przy wszywaniu kołnierza. Demontaż uwidocznił to, że niewysoki kołnierz o obwodzie ok. 50 cm, wyższy z tyłu ‒ 5,5 cm, niższy z przodu ‒ 2,5 cm, wszyty jest prawie bez podkroju.
KONKURS_UBIORY_NA_DWORZE_KROLA_JANA_III-w_rozszytym_pod.jpg

W rozszytym podczas konserwacji tyle ubioru, widoczny jest brak podkroju szyi, przez co nadmiar tkaniny wszyty jest w stójkowy kołnierz. Po bokach wstawione są trójkątne kliny łączące prosto krojone rękawy. Taka konstrukcja występuje we wschodnich ubiorach zamiast podkroju pachy. Plecy wykrojone są z całego brytu tkaniny, który wraz z brzegami warsztatowymi mógł mieć szerokość około 55 cm.
Następną cechą łączącą ubiór ze wschodnimi kaftanami jest sposób wszywania rękawów. One również nie mają podkroju i wszyte są prosto, pod pachami uzupełnione poszerzającymi klinami. Zakończenie rękawów stanowią mankiety o charakterystycznym owalnym brzegu, według tradycji polskiej nazywane „psim uchem”, a węgierskiej ‒ „psim językiem”.
KONKURS_UBIORY_NA_DWORZE_KROLA_JANA_III-w_rozszytym_pod2.jpg
KONKURS_UBIORY_NA_DWORZE_KROLA_JANA_III-wykrój_r.jpg

Ten typ mankietów wywijanych na wierzch dłoni stanowi ochronę przed kończącym się w tym miejscu elementem zbroi osłaniającym przedramię, tzw. karwaszem. Przy mankietach żupana rękawy są rozcięte i zapinane na siedem dużych haftek.
KONKURS_UBIORY_NA_DWORZE_KROLA_JANA_III-widoczny_zachow.jpg

Uszka metalowe do zaczepiania haftek wszyte są pomiędzy tkaninę wierzchnią a obszycie brzegu. W trakcie prac konserwatorskich po rozmontowaniu obiektu ukazały się fragmenty niebieskiej taftowej podszewki. Wewnętrzny okrętkowy szew rękawa łączy „na styk” krawędzie wywiniętych na zewnątrz brzegów. Mankiet od spodu odszyty jest tą samą tkaniną, podobnie jak stójkowy kołnierz.
KONKURS_UBIORY_NA_DWORZE_KROLA_JANA_III-fragmenty_orygi.jpg

Przody przy zapięciu krojone są równolegle do osnowy. Prawa poła, od góry krojona jest po linii łuku, na wysokości talii lekko wcięta, na dole zachodzi lekko na lewą. Przód jest zapinany na rząd guzików i pętelki przyszyte do lewej poły. Linia, która tworzy rząd pętelek, nie jest równoległa do linii przodu. Taki sposób modelowania przodów spotyka się także w ubiorach o kroju zachodnioeuropejskim, co ilustrują wykroje zachowane w księgach krawieckich.
KONKURS_UBIORY_NA_DWORZE_KROLA_JANA_III-forma_kroju_szu.jpg

U góry biegnie bliżej brzegu, na dole jest od niego oddalona. Guzy w zachowanych żupanach i na portretach z pierwszej połowy XVII wieku były przyszywane zwykle od góry do wysokości talii. W omawianym ubiorze wykonane są z „dmuchanej” i trybowanej złotej blachy i są lekko spłaszczone od strony uszka. Ta forma wskazuje, że mogą być późniejsze niż tkanina żupana.
KONKURS_UBIORY_NA_DWORZE_KROLA_JANA_III-w_rozłożonym_.jpg
KONKURS_UBIORY_NA_DWORZE_KROLA_JANA_III-guzy_z_„d.jpg

Ubiór po bokach na dole ma rozcięcia długości ok. 23‒25 cm. Po rozłożeniu, co widać na fotografii, linie dołu można odrysować, podobnie jak na ówczesnych rozkładach, po krzywej wyznaczonej za pomocą ramienia cyrkla. Podobna zasada obowiązywała w krojeniu węgierskich dolmanów i mente. Nieregularna linia dołu i duże kilkunastocentymetrowe łaty na plecach wskazują, że ubiór był dłuższy.
KONKURS_UBIORY_NA_DWORZE_KROLA_JANA_III-widoczny_na_zdj.jpg

Widoczny na zdjęciu fragment ubioru pokazuje zachowany skrawek błękitnej taftowej podszewki i sposób wszycia niskiego stójkowego kołnierza. Kołnierz razem z tyłem złożone i przyszyte. Wszystkie warstwy wraz z podszewka przeszyte razem ściegiem na okrętkę co 2-3 mm.
W wyniku konserwacji przeprowadzonej przez ofiarodawcę ubioru na początku XX wieku oryginalna jedwabna, niebieska podszewka została zastąpiona czerwonym atłasem. Nową podszewkę uszyto według dwudziestowiecznego sposobu montażu, łącząc ją z tkaniną wierzchnią nie w szwach bocznych, lecz jedynie na brzegach. Dzięki temu zachowały się pod nią nie tylko fragmenty pierwotnej podszewki w szwach, ale też oryginalne szwy wykonane mocno skręconą nicią jedwabną ściegiem za igłą o regularnych sztychach (2‒3 mm).
Tkaniny
Żupan uszyty jest z włoskiego adamaszku, którego kolor i wzór spotykane są w innych znanych z ikonografii ubiorach polskich. Drobny raport wzoru (1,5 x 4,7 cm) jest typowy dla włoskich tkanin z początku XVII wieku. Charakterystyczny dla tego okresu jest ich geometryczny motyw, który czasem pojawia się obok kwiatowych deseni w zminiaturyzowanej skali w tle lub jako wypełnienie formy wzoru. Adamaszek w tym wypadku ma deseń wydobyty przez zestawienie atłasu osnowowego ze splotem prostym. ZOBACZ.
Żupan, mimo kroju nawiązującego do ubiorów wschodnich, uszyty jest z tkaniny włoskiej. Tkaniny zachodnioeuropejskie były wykorzystywane powszechnie do szycia ubiorów kroju polskiego, o czym świadczą prawie wszystkie zachowane z tego okresu ubiory polskie, łącznie z kaftanem Sobieskiego.
W polskim malarstwie portretowym XVII wieku rzadko spotyka się ubiory z tkanin wzorzystych. Schematyczne wizerunki polskich szlachciców różniły się jedynie w drobnych szczegółach i kolorystycznych zestawieniach poszczególnych elementów ubioru. Stąd też malarstwo rzadko można traktować jako źródło wiedzy o tkaninach stosowanych w tym czasie do szycia ubiorów. W tym kontekście dużą wartość mają zachowane przykłady ubiorów. W spisach tkanin sprowadzanych do Polski przez kupców włoskich w XVII wieku typ deseniu o geometrycznym romboidalnym wzorze nazywany jest o bison, „w łódki”. W dokumentach kupców krakowskich tkaniny o tym deseniu wymieniane są w latach czterdziestych, choć wytwarzano je także na początku wieku. W tym czasie popularne były jedwabie w tzw. karpią łuskę, a scaglie, które obok kostkowych i szachownicowych często wymieniane są w spisach towarów. Wśród pozostałych zachowanych siedemnastowiecznych żupanów jeden ma wzór kwiatowy, nazywany a mandorla fiorita, jeden a onde, tj. otoczony falistym konturem, inne są w duże motywy kwiatowe. ZOBACZ.
Podszewka
W szwach odkryto fragmenty zachowanej oryginalnej podszewki. Był to jedwab o prostym splocie w kolorze niebieskim. Podobną kolorystyczna zasadę zachowano w rekonstrukcji z początku XX wieku, dodając aplikacje z adamaszku w tym samym niebieskim kolorze.
Fragment zachowanej oryginalnej podszewki.
Cechy wschodnich ubiorów w kroju żupanów polskich ważne w rekonstrukcji
Wśród cech, które traktuje się w literaturze przedmiotu jako tzw. wschodnie, są: zachodzące na siebie w charakterystyczny sposób poły, co wynika ze sposobu ich krojenia i zszywania; prosty krój pleców oraz boki poszerzone na wysokości bioder przez trójkątne kliny. Podobny krój pleców występuje także w tureckim enatri.
KONKURS_UBIORY_NA_DWORZE_KROLA_JANA_III-fragment_zachow.jpg

Cechą wschodnią żupanów jest charakterystyczne zakończenie rękawów wspomnianym „psim uchem” ‒ wykładanym mankietem o charakterystycznym kształcie, który stanowił ochronę dłoni przed elementem zbroi okrywającym przedramię.
Cechy wschodnich ubiorów w kroju żupanów polskich ważne w rekonstrukcji
Wśród cech, które traktuje się w literaturze przedmiotu jako tzw. wschodnie, są: zachodzące na siebie w charakterystyczny sposób poły, co wynika ze sposobu ich krojenia i zszywania; prosty krój pleców oraz boki poszerzone na wysokości bioder przez trójkątne kliny. Podobny krój pleców występuje także w tureckim enatri.

Cechą wschodnią żupanów jest charakterystyczne zakończenie rękawów wspomnianym „psim uchem” ‒ wykładanym mankietem o charakterystycznym kształcie, który stanowił ochronę dłoni przed elementem zbroi okrywającym przedramię.
"Знание — столь драгоценная вещь, что его не зазорно добывать из любого источника".
Фома Аквинский
"Чудеса и диковины! Передай дальше!"
Рэй Брэдбери
Аватара пользователя
velizariy
Site Admin
Сообщения: 10510
Зарегистрирован: 17 окт 2007, 00:22
Ваши интересы в истории: От Антики до Первой Мировой.
Чем вам интересен форум: Админ я тут, вот и админю. :)
Откуда: Киев
Благодарил (а): 48 раз
Поблагодарили: 47 раз
Контактная информация:

Мужской венгерский костюм 16-17 вв.

Сообщение velizariy » 14 июл 2018, 16:02

Тут и далее раскрои даются по:
DEKONSTRUKCIÓ ÉS REKONSTRUKCIÓ A XVII - XVIII. századi magyar férfi öltözetek jellemző szabásformáinak rekonstrukciós elemzése
Hottó Éva

http://collections.imm.hu/gyujtemeny/do ... arabol/811
https://sites.google.com/site/hagyomany ... rorszag-02
Dolman - from the wardrobe of István Esterházy
Accession Nr.: 52.2373.1
length: 95 cm
The dolman ends above the knees, has an upright collar and straight cut shoulders the sleeves have a long, narrow flap, hanging from the shoulders. It has cut seams, with slits on the bottom and on the sides. The whole surface is covered with two kinds of lace bands, made of pillow lace of gold and silver thread. The pattern of one of the lace bands is: a wavy stem made of thicker gilt thread, with volutes and golden foliage in a chess-pattern among them are stylized flowers with loop and chess-shaped silver petals, made of silver thread. On the other band are smaller and larger silver, symmetrical tulips surrounded by a golden stem. The fields are covered with volutes. On the front are 17 oval, light-green, enamelled buttons with almandines on them. On the other side are loops made of gilt thread, with an acorn end. The slits of both sleeves fasten with ten buttons made of golden thread and loops. It appears in the 1725 Frakno inventory of the Esterhazy family: "A dolman of blue velvet, embroidered with gold and silver lace, with 18 golden buttons with rubies." (Inventarium Thesauri Fraknensis Anno 1725. Almarium Sub. Nris. 79 et 80. Nro. 14. — Inventory of the Museum of Applied Arts 236 / 1957.). Its companion piece is in the Esterhazy collection, is of red cut velvet, and has a surface similarly covered with a pillow lace of thread. (Inv. No. 52.2377).
52_2373_KJ.jpg
52_2373-2.jpg
"Знание — столь драгоценная вещь, что его не зазорно добывать из любого источника".
Фома Аквинский
"Чудеса и диковины! Передай дальше!"
Рэй Брэдбери
Аватара пользователя
velizariy
Site Admin
Сообщения: 10510
Зарегистрирован: 17 окт 2007, 00:22
Ваши интересы в истории: От Антики до Первой Мировой.
Чем вам интересен форум: Админ я тут, вот и админю. :)
Откуда: Киев
Благодарил (а): 48 раз
Поблагодарили: 47 раз
Контактная информация:

Мужской венгерский костюм 16-17 вв.

Сообщение velizariy » 14 июл 2018, 16:18

http://collections.imm.hu/gyujtemeny/do ... 855?i=2834
https://sites.google.com/site/hagyomany ... gyarorszag
Dolman - from the wardrobe of István Esterházy
52.2377.1
ca. 1680
length: 93 cm width: 21 cm
Italian dark red cut-pile velvet and lining, point d’Espagne lace, Hungarian tailoring.
The dimensions, sewing technique and lining are the same as those of the dolmans from Pál Esterházy’s wardrobe, and the textile of the lining is also the same as the treasury’s other two dolmans (IM, inv. no: 52.2804 52.2377). The entire surface is covered with lace bands made of gilded silver cord and thread. Repeat pattern of lace: large and small rosettes accompanied by gold leaf shapes and volutes on undulating thick stem. The front fastens with nine “Transylvanian enamel” clasps. The clasp is made up of two hearts on their side, surrounded by leaves, light blue in the centre and decorated with a yellow-petalled flower. The decoration of the heart is similar to a detail of the clasp of the red satin dolman in the Esterházy treasury, but on a larger scale (IM, inv. no: 52.2804.). The sleeve is fastened by ten lobed braid buttons and loops knitted from gold-coloured thread.
52_2377_MA_DSC_1846_47_49.jpg
52_2377_GEL_2714.jpg
52_2377-2.jpg
"Знание — столь драгоценная вещь, что его не зазорно добывать из любого источника".
Фома Аквинский
"Чудеса и диковины! Передай дальше!"
Рэй Брэдбери
Аватара пользователя
velizariy
Site Admin
Сообщения: 10510
Зарегистрирован: 17 окт 2007, 00:22
Ваши интересы в истории: От Антики до Первой Мировой.
Чем вам интересен форум: Админ я тут, вот и админю. :)
Откуда: Киев
Благодарил (а): 48 раз
Поблагодарили: 47 раз
Контактная информация:

Мужской венгерский костюм 16-17 вв.

Сообщение velizariy » 14 июл 2018, 16:33

http://collections.imm.hu/gyujtemeny/do ... 762?i=2835
https://sites.google.com/site/hagyomany ... rorszag-06
Dolman - from the wardrobe of Paul Esterházy
52.2379.1
ca. 1680
length: 98 cm
Straight cut, flaring below the waist. It is cut straight from the shoulder seams, has an upright collar and slits in the sides. The velvet is now brown, but earlier descriptions mention it as flesh- coloured or brick-red. The whole surface is covered with a network of harmonically ordered foliage, lilies and small flowers. The raised work is on a linen base the laid metal wires are stitched down in a geometrical pattern. The plasticity is stressed by the alternating use of gold and silver threads of different thickness, and by the contour of the twisted gilt wire. On the spine of the leaves and petals is bouillon embroidery. On the flowers are roses embroidered with grey pearls. The patterns of the front and the back are similar and symmetrical. It is trimmed with woven wire. The lining is light green silk cloth, with a flower pattern brocaded with metal wire. On the front are nine pairs of buttons with diamonds: a large diamond surrounded by three smaller ones. The slit of the sleeve fastens with eight golden buttons forming heraldic lilies. The description in the 1725 Fraknó inventory of the Esterházy treasury is as follows: "A flesh-coloured velvet dolman, with gold and silver thread, and embroidered with pearls, set with diamonds with 14 pairs of buttons." (Inventarium Thesauri Fraknensis Anno 1725. Almarium Sub Nris 79et 80. Nro. 11. — Inventory of the Museum of Applied Arts 236 / 1957.).
52_2379_KA_Kat61.jpg
52_2379-2.jpg
"Знание — столь драгоценная вещь, что его не зазорно добывать из любого источника".
Фома Аквинский
"Чудеса и диковины! Передай дальше!"
Рэй Брэдбери
Аватара пользователя
velizariy
Site Admin
Сообщения: 10510
Зарегистрирован: 17 окт 2007, 00:22
Ваши интересы в истории: От Антики до Первой Мировой.
Чем вам интересен форум: Админ я тут, вот и админю. :)
Откуда: Киев
Благодарил (а): 48 раз
Поблагодарили: 47 раз
Контактная информация:

Мужской венгерский костюм 16-17 вв.

Сообщение velizariy » 14 июл 2018, 16:37

http://collections.imm.hu/gyujtemeny/do ... rabol/2316
https://sites.google.com/site/hagyomany ... rorszag-03
Dolman
52.2698.1
ca. 1680
length: 90 cm
Méretei, szabási- és bélelési módszere az Esterházy Pál ruhatárából származó dolmányokéval egyező. Selyemszövetének alapja sárga selyemfonalból készült, ez adja az aranyfonallal beszövött mintázat részleteinek kontúrját is. Geometrikus mintázatú arany alapon a hossztengely irányában elcsúsztatva ismétlődő mustrája: egy tőből kétoldalt hajló aranyszáron arany, középen egy nagyobb méretű, arany közepű ezüst palmetta, amelyből önmagába visszahajló ezüst levél nő ki. Szövetének analógiája a kölni Kunstgewerbemuseum gyűjteményében található. Hasonló mintázatú, de technikai megoldásában egyszerűbb az Esterházy-kincstárból származó mente selyemszövete is (IM 52.2803.1.). Béléséből mára csupán a háta maradt ránk, a színezéknyomokból következtetve egykor vörös lehetett. A selyemszövet alapja sakkozott, rajta húsos, karéjos szélű levelek, közöttük aszimmetrikus, aranyozott ezüstfonallal brosírozott, stilizált, diagonálisan sávozott, sakkozott mintázatú virágtő ismétlődik. A dolmány elejéről hiányoznak a gombok vagy kapcsok; ujját aranyozott ezüstfonalból kötött gerezdes paszománygombok, az ellentétes oldalon makkos végű hurkok zárják. A bal ujján tíz, a jobbon csupán hét pár maradt meg
52_2698_MA_DSC_1904_03_02.jpg
52_2698_MA_DSC_1908_09_10.jpg
52_2698-2.jpg
"Знание — столь драгоценная вещь, что его не зазорно добывать из любого источника".
Фома Аквинский
"Чудеса и диковины! Передай дальше!"
Рэй Брэдбери
Аватара пользователя
velizariy
Site Admin
Сообщения: 10510
Зарегистрирован: 17 окт 2007, 00:22
Ваши интересы в истории: От Антики до Первой Мировой.
Чем вам интересен форум: Админ я тут, вот и админю. :)
Откуда: Киев
Благодарил (а): 48 раз
Поблагодарили: 47 раз
Контактная информация:

Мужской венгерский костюм 16-17 вв.

Сообщение velizariy » 14 июл 2018, 16:41

http://collections.imm.hu/gyujtemeny/do ... rabol/2327
https://sites.google.com/site/hagyomany ... rorszag-07
Dolman - presumably from the wardrobe of István Esterházy
52.2767.1
ca. 1640
length: 110 cm
52_2767_MA_DSC_1933_34_29.jpg
52_2767_MA_DSC_1951_52_53.jpg
52_2767_MA_DSC_1956.jpg
52_2767-2.jpg
"Знание — столь драгоценная вещь, что его не зазорно добывать из любого источника".
Фома Аквинский
"Чудеса и диковины! Передай дальше!"
Рэй Брэдбери
Аватара пользователя
velizariy
Site Admin
Сообщения: 10510
Зарегистрирован: 17 окт 2007, 00:22
Ваши интересы в истории: От Антики до Первой Мировой.
Чем вам интересен форум: Админ я тут, вот и админю. :)
Откуда: Киев
Благодарил (а): 48 раз
Поблагодарили: 47 раз
Контактная информация:

Мужской венгерский костюм 16-17 вв.

Сообщение velizariy » 14 июл 2018, 16:44

http://collections.imm.hu/gyujtemeny/do ... manya-/807
https://sites.google.com/site/hagyomany ... rorszag-04
Dolman
52.2804.1
ca. 1680
length: 98 cm
The dolman was a typical waistcoat of the Hungarian male costume worn right over the shirt and under the mente, but it could be worn without the mente, too. The once cherry-red, now red satin is completely covered with a strongly raised lace pattern of large baroque tendrils, flowers and leaves embroidered in metal thread. The oblique “shako” cut of the coat in front disrupts the accurately elaborate symmetry of the peculiar decoration. The hooks on the chest consist of white hands holding half-hearts, with whole hearts at the other end on which white doves with gold wings are sitting. When hooked up, the two half hearts unite and the beaks of the doves touch. The “flapped” sleeves reaching over the hand are also fastened with similar but simpler pairs of hooks. On the basis of the dolman colour and the symbols of the hook motifs a mid-19th century inventory defined it as the wedding dolman of Palatine Miklós Esterházy (1583–1645) worn at his wedding with Orsolya Dersffy (1580–1619) in 1612 or with Krisztina Nyary (1604–1641) in 1624. This is, however, contradicted by the size, cut and ornamentation of the rest of the dolmans in the treasury, on the basis of which it can be dated to the second half of the 17th century. It is therefore more probable that it was worn by Pál Esterházy (1635–1713), Miklós Esterházy’s son born to his second wife, at his second wedding in 1682. The garment owes its exquisiteness to the lace pattern of metal thread covering the dolman surface and the finely elaborated hooks. It was restored by Mrs Sándor Borsi in 1962 and Katalin E. Nagy in 2006.
52_2804_MA_DSC_4945_46_47.jpg
52_2804_MA_DSC_4939_40_41.jpg
52_2804_MA_DSC_4899.jpg
52_2804-2.jpg
"Знание — столь драгоценная вещь, что его не зазорно добывать из любого источника".
Фома Аквинский
"Чудеса и диковины! Передай дальше!"
Рэй Брэдбери
Аватара пользователя
velizariy
Site Admin
Сообщения: 10510
Зарегистрирован: 17 окт 2007, 00:22
Ваши интересы в истории: От Антики до Первой Мировой.
Чем вам интересен форум: Админ я тут, вот и админю. :)
Откуда: Киев
Благодарил (а): 48 раз
Поблагодарили: 47 раз
Контактная информация:

Мужской венгерский костюм 16-17 вв.

Сообщение velizariy » 14 июл 2018, 19:07

ábra Báró Orczy István dolmánya, 18. sz. első fele Ltsz. T.1897.37 (és a dolmány szabásmintája* (Magyar Nemzeti Múzeum)
1897-37.jpg

MAGYAR VISELETFORMÁK A XVI. ÉS XVII. SZÁZADBAN
https://library.hungaricana.hu/en/view/ ... 6&layout=s
FoliaArchaeologica_18__pages212-212.jpg
FoliaArchaeologica_18__pages213-213.jpg
"Знание — столь драгоценная вещь, что его не зазорно добывать из любого источника".
Фома Аквинский
"Чудеса и диковины! Передай дальше!"
Рэй Брэдбери
Аватара пользователя
velizariy
Site Admin
Сообщения: 10510
Зарегистрирован: 17 окт 2007, 00:22
Ваши интересы в истории: От Антики до Первой Мировой.
Чем вам интересен форум: Админ я тут, вот и админю. :)
Откуда: Киев
Благодарил (а): 48 раз
Поблагодарили: 47 раз
Контактная информация:

Мужской венгерский костюм 16-17 вв.

Сообщение velizariy » 14 июл 2018, 19:16

52_2770_NLT_5128.jpg

http://collections.imm.hu/gyujtemeny/cloak/1661?i=2852
https://sites.google.com/site/hagyomany ... gyarorszag
Cloak
52.2769.1
mid 17th century
length: 146 cm
The dolman has a straight cut shoulder, tighter in waist and widening at the hip. The sleeve is curving. The collar is low on the front. It has a higher upright collar on the back. It is closed at the front with a ribbed button made of metal thread and with a hook. The slashing of the sleeve is closed with six pairs of smaller, but similar links. In the side — from the waist to the elbow — is an inset of a ground net pillow lace made with metal thread. The textile is brownish silk cloth lanciered with silver thread, dominated by a pattern brocaded with a twist of two gilt metal threads: on alternately bending stem in each line, with a carnation, small tulips and S-shaped leaves. The linning is red taffeta the sleeves are lined with red satin to the wrist. The cloak has a high upright collar, a straight cut shoulder widening from the arm-hole. The middle of the back is cut, widening, with a slashing and is closed with eleven ribbed buttons made of metal thread and hook. It has a loose sleeve, narrowed down at the wrist the slashing is closed with eleven buttons made of silver thread. The trimming of gilt and silver thread frames it stresses the cut. The textile of the cloak is similar to that of the dolman and the pattern is also similar. A row of carnations and alternately bending palmettes are varied in it. A textile with a similar pattern was made of damask, satin and cisele velvet the analogies can be found in several European collections, such as the Musees Royaux des Arts Decoratifs in Brussels, or in the Kunstgewerbemuseum of Cologne. The description in the 1725 inventory of the Fraknó treasury is: "When the emperor Leopold was crowned King of Hungary, the cloak and the dolman lined with yellow taffeta and decorated with flowers were made at that time". (Inventarium Thesauri Fraknensis Anno 1725. Almarium Sub Nris 79 et 80. Nro. 21. — Inventory of the Museum of Applied Arts 236/1957).
52_2769-52_2770_MA_DSC_8292.jpg
52_2769_MA.jpg
52_2769-52_2770_MA_DSC_3171.jpg

http://collections.imm.hu/gyujtemeny/do ... zeke-/1662
https://sites.google.com/site/hagyomany ... rorszag-05
Dolman
52.2770.1
17th century
length: 114 cm
52_2769-52_2770_MA_DSC_8271.jpg
52_2769-52_2770_MA_DSC_8251.jpg
"Знание — столь драгоценная вещь, что его не зазорно добывать из любого источника".
Фома Аквинский
"Чудеса и диковины! Передай дальше!"
Рэй Брэдбери
Аватара пользователя
velizariy
Site Admin
Сообщения: 10510
Зарегистрирован: 17 окт 2007, 00:22
Ваши интересы в истории: От Антики до Первой Мировой.
Чем вам интересен форум: Админ я тут, вот и админю. :)
Откуда: Киев
Благодарил (а): 48 раз
Поблагодарили: 47 раз
Контактная информация:

Мужской венгерский костюм 16-17 вв.

Сообщение velizariy » 14 июл 2018, 19:20

http://collections.imm.hu/gyujtemeny/caftan/1663?i=2851
Caftan
52.2768.1
1660 - 1670
length: 135 cm
width: 239 cm
It has a straight cut, widening at the hip. It has a square-shoulder with a half-long sleeve widening to funnel-shaped. There is a square collar bending out. On the front it is closed with thirty openwork filigree silver-gilt buttons placed close to each other, and a brown silk hook. The once flesh- coloured silk cloth it now yellowish-brown. The pattern: sticks, cartouches and foliated branches with cones brocaded with gilt metal thread and palmettes alternating per lines among them. According to tradition it once belonged to John III Sobieski, King of Poland. According to the catalogue of the 1894 exhibition of costumes there had been a parchment sheet in it with the following description: "Haec vestis fuit Serenissimi et Potentissimi Joannis III. Polonarium regis, dum Turcam ab obsisioni Viennensi depelleret anno MDCLXXXIII" (Masner 1894. p. 10.). In the 1725 inventory of the Esterházy treasury in Fraknó there is a description of the dress: "King John III, who had fought at Vienna had a summer mente of flesh-colour with gilt flowers and buttons." (Inventarium Thesauri Fraknensis Anno 1725. Almarium Sub Nris. 79. et 80. Nro. 3- — Inventory of the Museum of Applied Arts 236/1957).
52_2768_MA_DSC_3095.jpg
52_2768_MA_DSC_3140.jpg
52_2768_MA_DSC_3137.jpg
52_2768_MA_DSC_3115.jpg
"Знание — столь драгоценная вещь, что его не зазорно добывать из любого источника".
Фома Аквинский
"Чудеса и диковины! Передай дальше!"
Рэй Брэдбери
Аватара пользователя
velizariy
Site Admin
Сообщения: 10510
Зарегистрирован: 17 окт 2007, 00:22
Ваши интересы в истории: От Антики до Первой Мировой.
Чем вам интересен форум: Админ я тут, вот и админю. :)
Откуда: Киев
Благодарил (а): 48 раз
Поблагодарили: 47 раз
Контактная информация:

Мужской венгерский костюм 16-17 вв.

Сообщение velizariy » 14 июл 2018, 19:44

http://collections.imm.hu/gyujtemeny/ov ... 719?i=2829
https://sites.google.com/site/hagyomany ... rorszag-02
Overcoat (mente) - from the wardrobe of István Esterházy
52.2369.1
ca. 1640
length: 108 cm
Italian velvet, Hungarian tailoring and button-knitting work. Cut straight down to waist, curves outward at hips, bells out downwards, skirt reaches to beneath knee. Shoulders cut straight, a slot left for arm. Sleeve slightly tapers, “pipe sleeve" reaching to bottom of skirt. Below waist there is an opening for sword hilt. Curved stand-up collar. Front fastens with twelve buttons and loops with frogging. Pattern is a row of gold hooked-end rosettes on light green ground. On the right are large egg-shaped buttons with red-gold rhombus mesh woven on wooden form. The pattern is similar to the frogging on the purple pelisse in the Esterházy collection, but of a different colour (IM, inv. no: 52.2771). Lajos Zoltai has discovered analogous pieces in the old Dobozi graveyard in Debrecen, and there are others among the work of Rozsnyó button-knitters the vogue is recorded in numerous portraits. The cut of the pelisse dates it to the first half of the seventeenth century. It is in this pelisse, originally lined with lynx fur, that we see István Esterházy in a portrait from the ancestors' gallery in Fraknó. The inventory taken upon his death in 1641 has the first written record of the dolman, and it can also be traced in the later inventories.
52_2369_KA_te.jpg
52_2369_KA_th.jpg
52_2369_KA_8.jpg
"Знание — столь драгоценная вещь, что его не зазорно добывать из любого источника".
Фома Аквинский
"Чудеса и диковины! Передай дальше!"
Рэй Брэдбери
Аватара пользователя
velizariy
Site Admin
Сообщения: 10510
Зарегистрирован: 17 окт 2007, 00:22
Ваши интересы в истории: От Антики до Первой Мировой.
Чем вам интересен форум: Админ я тут, вот и админю. :)
Откуда: Киев
Благодарил (а): 48 раз
Поблагодарили: 47 раз
Контактная информация:

Мужской венгерский костюм 16-17 вв.

Сообщение velizariy » 14 июл 2018, 19:47

http://collections.imm.hu/gyujtemeny/ov ... 416?i=2854
https://sites.google.com/site/hagyomany ... -istvan-02
Overcoat (mente) - from the wardrobe of István Esterházy
52.2771.1
ca. 1640
length: 112 cm
Leírás: a mente a magyar férfiöltözet felsőkabátja, leginkább az ujjszabásban mutat változatosságot. Készítették ujj nélkül, azaz "vállban vágva", könyékig érő "török ujjal" is, mind között a legkedveltebb azonban a hosszú, az öltözet aljáig függő, "sípujjú" változat. A 17. századi családi ősgalériák álló egészalakos portréin a magyar főurak leggyakrabban ez utóbbi típusban láthatók, talán azért is, mert a tetszetős ruhadarab hordásában variációs lehetőségek rejlettek. Az úr magára ölthette a ruhadarabot, és ujját sűrű ráncokba szedve gyűrte fel, vagy a váll hasítékán tette át a karját, ilyenkor a színes dolmány ujja is láthatóvá vált, vagy - és a portrék tanúsága szerint ez a legelterjedtebb - vállon, azaz "panyókára vetve" viselhette; így a hosszú, függő menteujjak, mint tetszetős drapériák övezték az alakot. A menték elején színes selyemfonalból készült pántok, úgynevezett "szárgombok" sorakoztak sűrűn egymás alatt, de kettes, hármas csoportokba osztva is előfordultak. Színes selyem-, arany- és ezüstfonalból, gombkötők által készített tyúktojásnyi gombok díszítették és zárták a ruhadarabot.

Hasonló módon szabott, mint a gyűjtemény zöld és a barna bársonymentéje (IM ltsz.: 52.2369.1. és IM ltsz.: 52.2699.1.) eltérés csupán állógallérjának és ujjának szabásmódjában tapasztalható. Gallérja szálirányban szabott, ujja "török ujjú", vagy "törökös". Az ujjszabás jellegzetessége, hogy a könyökig érő ujjat a kar belső oldalán ívesen kikanyarították. Hasonló megoldással a török öltözékeknél gyakorta találkozunk. A mente elején tizenkét táblácskás (kártya) szövéssel szőtt gombszár található; hasonlóak a gyűjtemény zöld mentéjén lévőkhöz (IM ltsz.: 52.2369.1.). Itt az ezüstdrót (skófium) rozettákat világoszöld alapba szőtték bele, nagyméretű, körte formájú gombjait is zöld-ezüstvörös színekből kötötték. Külön tárolt bélése fakult rózsaszín moaré selyemszövet, rajta tintával írva az 1923-as Leíró jegyzék 271. tételszáma. A mentét szabása alapján a 17. század első felére datáljuk. Az eredetileg hiúzzal bélelt téli mentét Esterházy István halálakor, 1641-ben felvett leltárban említik először, sorsa a későbbi leltárakban is jól követhető.
52_2771_GEL_4291.jpg
52_2771_GEL_4290.jpg
52_2771_GEL_4293.jpg
52_2771_GEL_4296.jpg
HungZupan.jpg

MAGYAR VISELETFORMÁK A XVI. ÉS XVII. SZÁZADBAN
https://library.hungaricana.hu/en/view/ ... 6&layout=s
FoliaArchaeologica_18__pages221-221.jpg
"Знание — столь драгоценная вещь, что его не зазорно добывать из любого источника".
Фома Аквинский
"Чудеса и диковины! Передай дальше!"
Рэй Брэдбери
Ответить